Koniec z estymowaniem w liczbach. Dlaczego Twój zespół potrzebuje dyń i wielorybów
Liczba na tablicy szybko staje się w czyjejś głowie deadlinem. Zamieńcie punkty na dynie i wieloryby, by wreszcie skupić się na złożoności zadań.
Czytaj →Używaj potęg dwójki (1, 2, 4, 8, 16, 32) jako wykładniczej skali trudności zadań.
Utwórz nowy pokój z wybraną talią i udostępnij link swojemu zespołowi — bez konieczności rejestracji.
Każda talia zawiera standardowe karty ? (niepewność) oraz kawę (przerwa). Host może w każdej chwili edytować talię w trakcie sesji.
Potęgi dwójki tworzą skalę wykładniczą, w której każdy kolejny stopień jest dwukrotnie większy od poprzedniego. To przydatne, gdy estymaty obejmują bardzo szeroki zakres. Rosnące odstępy sprzyjają szczerym dyskusjom i zapobiegają grupowaniu się wyników, co często zdarza się przy skalach liniowych. Skala ta jest popularna w zespołach inżynierskich, które wyceniają pracę od szybkich poprawek po wielotygodniowe projekty.
Liczba na tablicy szybko staje się w czyjejś głowie deadlinem. Zamieńcie punkty na dynie i wieloryby, by wreszcie skupić się na złożoności zadań.
Czytaj →Standardowy ciąg Fibonacciego to domyślny wybór, a nie żelazna zasada. Dowiedz się, kiedy lepiej sięgnąć po potęgi dwójki, zmodyfikowanego Fibonacciego lub zwykłą skalę liniową.
Czytaj →Czas jest subiektywny, a złożoność – uniwersalna. Zobacz, dlaczego story points uwzględniają ryzyko i niewiadome, z którymi godziny sobie nie radzą.
Czytaj →Nasz mózg świetnie radzi sobie z pytaniem „czy to jest większe od tamtego?”. Zupełnie jednak nie potrafi ocenić, „ile godzin to zajmie”.
Czytaj →Wystarczy, że ktoś rzuci „to chyba trójka”, a runda kończy się, zanim na dobre się zacznie. Odkrywanie kart w ciemno ma swój cel.
Czytaj →